16. mektup

GERÄ°YE NE KALDI!

binalar da insanlar gibi göçüp gidiyor… yerinde deÄŸil hiçbir ÅŸey… bu fotoÄŸrafa bakan 80’li yıllarda doÄŸan biri -ki alaçamlı- buranın alaçam olduÄŸuna inanmaz… eski belediye binası ve parkı..
ve kentin tarihi fotoÄŸraflarda kalmış sanki…

O kadar uzak…

aziz dostum,
yine yeni bir mektup…
bir seneden fazla bir zamandır, ne sesimiz çıktı ne birbirimizden haberimiz oldu… elimizden geldiÄŸince aklımızdan çıkarmadık memleketi… biz memlekete ne kadar yakın dursak, memleket bizden uzaklaşıyor… niye bilmem! elimizden geldiÄŸince memleketi ve memleketdekileri düşünüp duruyoruz… belki de memlekettekilerden daha çok… memleketimizi çok seviyoruz bunun nedeni…
memleketin havasını, suyunu, insanlarını yaşıyoruz gurbette… iki kiÅŸi bir araya gelmiyelim, hemen baÅŸlıyoruz bizim oraların sorunlarını konuÅŸmaya… memleketin dertlerini taşımak… bizimkisi…
sorunlarımız yok da ondan mı memleketin sorunlarını dert ediyoruz?
çünkü bizim sorunlarımız memleketin sorunlarından ayrı deÄŸil onun için… geçim derdi memleketin sorunlarından ayrı deÄŸil… çevremizde yaÅŸanan onca olumsuzluk ta… geçim derdinin çözümü memlekettekilerin dertlerinin çözümüyle mümkün… herÅŸeyi bırakıp dönmekle çözülmeyecek tabi bunlar, çözüm; bilgiyle, görgüyle olacaktır…
yıllar önce konuÅŸtuklarımızı ÅŸimdi birileri yapıyor… biz yine konuÅŸuyoruz bu mektuplarda, bu sayfalarda, ulaÅŸsın istiyoruz dostlarımıza…
konuÅŸuyoruz, öneriyoruz…
Hadi büyüklerin ellerinden küçüklerin gözlerinden…

Her sevda

Her sevda başlangıçtır bir yenisine
Öteki başkaldırır daha bitmeden biri
Biz isteyelim istemeyelim sürüp gider böylece.

Baksak ki unutmuşuz günün birinde her şeyi
Ne o sevdalar, ne ölümsüz sözler kalmış
Toplasak toplasak hepsini iÅŸte
Onca sevda bir sevdayı yaratmış
Döner durur başımızın üstünde
Gözlerden ağızlardan saçlardan
Ellerden omuzlardan yapılmış bir hâle.

Ve çınlar herbiri bir silahın yankısı gibi
Bir yaşam boyu biz tetiği çektikçe.

Edip Cansever

kuzeyde tütün
Memleket Mektubu