Alaçam Ortaokulu’nda EMEL SAYIN …

4 yorum
Alaçam Ortaokulu’nda EMEL SAYIN …
318-Vural Kartal, 36-Nihat Okumuş, 51- Erdal Keskin

318-Vural Kartal, 36-Nihat Okumuş, 51- Erdal Keskin

/ 36  Nihat OKUMUŞ /

Artık hayatımızda yeni bir dönem başlıyordu. İlkokul bitmiş, Ortaokula başlayacaktık.

Kısacık boyumla kendimi büyümüş, kocaman adam olmuş hissediyordum. Hemen 100 metre ilerideki 5 yılımı geçirdiğim Merkez İlkokuluma veda edip taaa aşağıda, top sahasının yanında beni bekleyen Ortaokuluma yürümek, koşmak için çok ama çok heyecanlanıyordum.

Yıl 1961… Yağmurlu bir Eylül günü. Alaçam Ortaokulu, Kitaplı’ların binasından, top sahasının yanındaki yeni binasına taşınmıştı. Benimde Ortaokuldaki ilk günüm olacaktı. Artık kara önlük gitmiş, yerine kıravat ve  okul şapkamız gelmişti.

Yaşasınnnn!… Ben de artık Ortaokullu olmuştum.

Bu Ortaokul anılarımda herkesi hatırlamam mümkün değil… Olmadı da. Hatırlayamadıklarım bağışlasınlar. Onları çok seviyorum.

Yıllar sonra Hak’kın Rahmetine kavuştuklarını üzüntüyle öğrendiğim, Rahmetle andığım, İngilizce hocamız İlhan KOÇAK, 46 Mustafa Çetin Korkmaz, 153 Sedat Yeşilyurt ve varsa diğerleri. Allah hepsine rahmet eylesin.

Ortaokula yeni başlayan herkes gibi çok heyecanlıydım. Çeşme Mahallesinden okula, o ahmak ıslatan yağmur vız gelircesine, sanki nefes almadan gitmiştim. Çeşme Mahallesinden top sahasının oraya sanki uçmuştum.

Ama, artık Ortaokullu olduğumuz için şapkamız vardı başımızda. O nedenle umursamıyor ve başımızda şapka olmanın verdiği keyifle pis pis sırıtıyorduk. Deneyimli ağabeylerimiz, yağmurlu havalarda şapkalarımızın ıslanıp bozulmaması için renksiz naylondan lastikli koruma takmamızı önermişler, hatta, içine ince tel koyarsak şapkalarımıza istediğimiz şekli verebileceğimizi söylemişlerdi. Bizler de aynen öyle yapmıştık. Yağmurun yağması hiçbirimizin umurunda değildi. Sabırsızlıkla İstiklal Marşı’mızı okumak  ve bir an önce sınıftaki yerlerimizi almak istiyorduk.

Okula geldiğimizde yağmur dinmişti. Ön bahçede toplanmıştık. Müzik hocamız İrfan Cirit’in ilk ses verişiyle İstiklal Marşımızı hep bir ağızdan okuduk. İlk tanıdığım hocamdı İrfan Cirit. Notayı, sesleri, solfeji ondan öğrendik. Müzik dersi başlamadan tebeşirli bez ile solfej çizgileri çizilirdi. Elinde kemanı, o büyülü nağmeleriyle kulak pasımızı silerdi. Öğünmek gibi olmasın ama, bende müzik konusunda okulun en iyilerinde biriydim. İrfan Hocamızın korolarında hep yer aldım. Allah sağlık ve iyilik versin Hocam. Ellerinden öperim.

Ben 1-A sınıfındaydım. Sınıftaki herkes Alaçam’lı olmasına rağmen, ilk kez gördüğüm arkadaşlarım vardı. Fatih İlkokulundan mezun olanlar, Köy İlkokullarından mezun olanlar… O güne kadar hiç karşılaşmadığım, hangi köyden olduğunu, kim olduğunu, nerede oturduğunu dahi bilmediğim arkadaşlar…

Kaynaşmak çok kısa sürdü. Herkes birbirini seviyor ve sayıyordu. Çok keyifli bir sınıfımız vardı. Ben sınıfın en bücürü idim. Ön sıralarda Kızlar, arka sıralarda erkekler üçerli sıralarda otururduk. Ben (36 Nihat Okumuş) 23 Muzaffer Levent ve 29 Ahmet Fazıl Aksoy ile (80 li yıllarda Cumhurbaşkanlığı Köşkünün resimleri için geldiği Ankara’da dertleşip hasret giderdik) aynı sıradaydık. Ön sırada ise, 61 Fatma Gonca Özcan, 79 Servet Şahinoğlu (Ahretlik Kardeşim benim) ve  424 Sevinç Özdemir (Mal müdürünün kızı) vardı.

Sınıfımızdan hatırlayabildiklerim; 25 Saime Onur, 26 Levent Söküloğlu, 27 Şeref Özeren. Şeref, benden sonra sınıfın 3. en bücürü idi. Ama ağır abi rollerinde takılırdı. O tüysüz suratıyla, hergün traş olup gelen Hasan Şimşek (Foto Şimşek), Yusuf Kemal Çakır ve Sami Parlak’larla arkadaşlık yapardı. 2. En bücür ise 48 Şevket Demirkol’du.

Kimler yoktu ki… 33 Samiha Akbulut (Kurtlu Şerif Abimizin eşi), 42 Yaşar Ünal Akın. Bir insan sürekli tebessüm edebilirmi? İşte Yaşar bunu beceriyordu. 44 Neriman Tongal… Yıllar sonrada olsa Neriman’la Ankara’da görüşebilme fırsatım oldu… 46 Mustafa Çetin Korkmaz… Samsun Ticaret Lisesine de beraber girdik, beraber mezun olduk. Son görüşmemizde Yakakent Ziraat Bankası Müdürü idi. Allah rahmet eylesin. Berber İzzet abimizin oğlu 48 Şevket Demirkol…  O da bücür grubundan olup, sürekli gülümseyen yüzüyle herkese enerji verirdi.  Son görüşmemizde Bursa’da olduğunu öğrendim… 86 Sevgi Yalçın. Ayakkabıcı Süha Abi’nin yeğeni. Tek kelime ile, Hanımefendi. Sessiz, sakin… 88 Yaşar İçten… 103 Aysel Yılmaz, 113 İlyas Saygı (Belediyeden Muharrem Abinin oğlu). Sadece sınıfın değil, okulun en hızlısı idi. 19 Mayıslarda düzenlenen yarışlarda, Top sahasını bir baştan öbür başa hep o önde bitirirdi. Yazı ve resim denilince de akla ilk gelenlerdendi. Zaten Ahmet Fazıl Aksoy, Mustafa Çetin Korkmaz ve İlyas hepsi farklı birer ressamdı. Samsun Ticaret Lisesinin amblemi olan rozeti 1966 yılında Rahmetli Mustafa Çetin Korkmaz kardeşim çizmiştir.

126 Ayşe Kaya… 1962 Şubatında apandist ameliyatı olup, beden derslerinden muaf tutulduğumda benim gibi raporlu olan Ayşe ile beraber her beden dersinde 1 saat çene çalardık. 130 Soner Olgun… Dondurmacılığın ötesinde onunla teneffüslerde kelebek avlardık.  133 Numan Bora, 153 Sedat Yeşilyurt. O da ağır takılırdı. Sessiz ve sakindi… 162 Selami Kırbaş. Sınıfın en efendisi, varlığını ancak Hocalar kendisine soru sorduğunda veya tahtaya kalktığında hissederdik.

Kimler yoktu ki? 256 Hasan Şimşek (Foto Şimşek), 291 Sami Parlak. Sami ile de en son 1979 da Kars’ta beraberdik. Ben Yedek Subay askerlik görevimi yaparken, Sami de Emniyet görevlisi idi. Daha kimler kimler. 318 Vural Kartal. 323 Mümin Öztürk. 336 Mustafa Yiğit, 356 Özcan Canbaz. 472 Yusuf Ziya… Akif Özmutlu.

Ya Hocalarımız?…

Matematik öğretmenimiz EMEL SAYIN.

Evet evet… Yanlış okumadınız… EMEL SAYIN.

Bizim Matematik öğretmenimizdi.

Hani,  O, nefis sesinden, hicaz, hüzzam, nihavent ve bilumum makamlarda en güzel şarkıları söyleyen şarkıcı Emel Sayın değildi tabiiki.

Okul Müdürümüz Turgut Sayın’ın eşi Matematik Öğretmenimiz Emel  Tokoğlu idi. Turgut hocayla evlenince EMEL SAYIN oldu.  Zarif, ince, sarı saçlı, hanımefendi ve zaman zaman eli ağır Hocalarımızdandı. Bilemediğim basit bir problem yüzünden tokadını yemedim dersem yalan olur.

Türkçe hocamız Turgut Sayın… Tarih hocamız İsmail Çakmak… Fen Bilgisi hocamız Mehmet Keskin… Resim Hocamız Tunay Hanım… Coğrafya hocamız Kemal Ören…  Kemal hocamızın nöbetçi olduğu bir gün, izinsiz su içmek için lavaboya girmiştim. Beni gördü. “Sen!… Dur bakim!”. Hiçbir zaman yapamadığımı o günde yapamadım. Kaçamamıştım. O gün yediğim dayağı bu güne kadar hiç yemedim.

Kemal hocamız ile Tunay hocamız daha sonra evlendiler. Kemal hocamla Samsun Ticaret Lisesinde de beraberdik.

İngilizce ve Beden Hocamız İLHAN KOÇAK (Allah rahmet eylesin)… Kısa boyu, yuvarlak vücudu, kara suratıyla öğretmen değil, sanki bir ağabey, bir babaydı. 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı kutlamaları rahmetliden sorulurdu.

19 Mayıs günü, Trampet ve Borazan takımının öncülüğünde ve ritminde Top Sahasına gidilir, okullar yerlerini alır, bayram başlardı.

Bütün okul talebelerinin birlikte yaptığı hareketler… 1-2-3-4… 1-2-3-4. Rahmetli hocamız İlhan Koçak, en gür sesiyle bütün okulu yönlendirir, bizleri seyretmeye gelen Alaçam Halk’ına en güzelini izlettirmeye çalışırdı. Kürsüden atlamalar, koşu yarışları, çuval yarışları, yumurta yarışları  ve daha nice yarışlarla kutlamalar süslenirdi. Şimdi adını hatırlayamadığım bir yarış vardı. Okulun en kuvvetlilerinden biri ile en çelimsizlerinden birisi ile oluşan ikililer yarışırdı. Ben en çelimsizlerden olduğum için bu yarışların aranılan ismiydim. Keza rahmetli Hüseyin ORAL. Çevikliğimizle bunu hak ediyorduk… Diğer ortağım, ya Yusuf Kemal Çakır ya da Sami Parlak olurdu.

Bayramın en son gösterisi ise, güçlülerin oluşturduğu 3-4 katlık piramitin en üstüne bir arkadaşımız çıkar,  atletinin içinden çıkardığı Türk Bayrağını açtığında Top Sahası inlerdi.

Şimdi böyle bayramlar kaldı mı bilmiyorum.  Nur içinde yat İlhan Hocam.

Biliyorum… Yukarıda isimlerini hatırladığım Hocalarımdan ve arkadaşlarımın en az 5 katı hatırlayamadıklarım var. Onların hepsine sevgilerimi gönderiyorum. Beni bağışlasınlar. Ahirete göç edenler de vardır. Onlara da Allah’tan rahmet diliyorum.

Bizim bir  ORTAOKULU’muz vardı.

Top sahasının kenarında. Ve…

EMEL SAYIN bizim matematik hocamızdı.

1964 yılı 3-A sınıfı mezunu

  1. şevket demirkol says:

    Öncelikle seni kutlarım.Bu güzel anılar yumağını bizlere sunduğun için. Hepimiz A.o okulundan mezun olduktan sonra bır yerlere gittik. Ne götürdük anılardan başka yanımızda, hıçbirşey . Çocukluk arkadaşlıklarımız, aşklarımız, unutulmayacak bizimle yaşayacak. Insan yaşadıklarıyla sınırlı, sende bu kadarlada olsa iyi ış başarmıssın devamını dilerim kızımın bilgisayarından gönderiyorum, sana ve bizim dönem arkadşlarıma başta okul müdürümüz Turgut Sayın olmak üzere tüm değerlı öğretmenlerimize selam olsun. Aramızda olmayanlara tanrıdan rahmet, hayatta olanlara sağlıklı ve uzun, gönüllerince bir ömür dılerim.

  2. Yusuf Kemal ÇAKIR says:

    Sevgili arkadaşım, komşum Nihat; 55 yıllık o güzelim okul anılarını hiç unutmamışsın. Seni kutluyorum. Sınıftaki arkadaşlarımızın fizik yapısını hatırladığın gibi okul numaralarını dahi hatırlaman olağanüstü bir zeka örneği. Siz Alaçam’dan ayrıldıktan sonra beş yıl önce Raziye ile görüştük ama sen belkide gelmedin bilemiyorum, görüşme olanağı hiç olmadı. Artık bizim kuşak yaşlandı bazı arkadaşlarımız rahmetlik oldu. Bizlerde sağlık sorunlarıyla savaşır hale geldik. Emeklilik bizi kabuğumuza saklanır hale getirdi. Emeklilik yıllarızı yine alaçam’da geçiriyoruz. Eğer birgün gelirse görüşürüz. Kendine iyi bak, hoşçakal.

  3. Nihat OKUMUŞ says:

    Sevgili sınıf arkadaşım… Yusuf abim. Övgü dolu sözlerin için teşekkürler ediyorum. Sadece hafızamı kurcaladım ve izin verip bulabildiklerimi yazmaya çalıştım.

    Alaçam’a geldiğimde inşallah görüşeceğiz. Ben de sizleri ve oraları, çeşme mahallemi çok özledim.

    Kendine iyi bak Yusuf abim…

    Sağlık ve sevgin eksilmesin.

  4. Soner Olgun says:

    Sevgili arkadaşım NİHAT OKUMUŞ eskileri bana hatırlattığın için
    çok teşekkür ediyorum.Okuldan sonra herkes biryerlere gitti arkadaşlığımız,baki kalmış.Senin selamını aldım oğlum la tanışmışsın Ankarada,eski günlerimi hatırlattın sonsuz teşekkürler.Ben alaçama yerleştim,alaçama beklerim.
    ADRESİM:fatih mah.yakakent cad.No:100 ALAÇAM

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>